خلوتی با عراقی
بخش ۶ - مثنوی
فصل پنجم
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
هر که را نیست عیش خوش بی‌دوستاین مناجات می‌کند: کاری دوست
۲
جان ما گوهری است بیش بهاکالبدهای ما چو مزبل‌ها
۳
اندرین مزبله چه می‌پاییم؟روی بنمای، تا برون آییم
۴
گرچه از تو به بوی خرسندیمهم به دیدارت آرزومندیم
صفحهٔ ۱ از ۳