خلوتی با هاتف اصفهانی
قصیدهٔ شمارهٔ ۳ - مطلع دوم
قصاید
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
زهی مقصود اصلی از وجود آدم و حواغرض ذات همایون تو از دنیا و مافیها
۲
طفیلت در وجود ارض و سماء عالی و سافلکتاب آفرینش را به نام نامیت طغرا
۳
رخ از خواب عدم ناشسته بود آدم که فرق تومکلل شد به تاج لافتی و افسر لولا
۴
شد از دستت قوی دین خدا آیین پیغمبرشکست از بازویت مقدار لات و عزت عزا
صفحهٔ ۱ از ۸