خلوتی با هاتف اصفهانی
قطعه شمارهٔ ۷
مقطعات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
صبح و شامی و ماه‌رخساریبا دو زلف و دو رخ دو خال آنگاه
۲
روزی و از قفا شبی و ز پیاختری با دو تیره ابر و دو ماه
۳
دو ز اهل حبش چهار از رومپنج از زنگبارشان همراه
۴
دو گهر یک شبه دو لؤلؤ راگر تو نه نه شماری ای آگاه
صفحهٔ ۱ از ۲