خلوتی با هاتف اصفهانی
شمارهٔ ۴۴
ماده تاریخ‌ها
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
هزار حیف که از گلشن جهان آخرچو گل به باد خزان رفت میرزامهدی
۲
فروغ محفل آل رسول بود و دریغکه شمع‌سان ز میان رفت میرزامهدی
۳
ز الفت تن خاکی ملول شد جانشبه سوی عالم جان رفت میرزامهدی
۴
هوای قصر جنان کرد از جهان خراببه آن خجسته مکان رفت میرزامهدی
صفحهٔ ۱ از ۲