خلوتی با رشحه

شمارهٔ ۲ - مطلع یک غزل

رشحه

❧

هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت

❧

❦

دردا که بود خاصیت این چشم ترم راکز گریه ز روی تو ببندد نظرم را

دل بستگیم تازه به دام تو شد اکنونکز سنگ جفا ریخته‌ای بال و پرم را

صفحهٔ ۱ از ۱

در حال بازیابی جای مطالعه…متن شعر در گنجور وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعولن (هزج مثمن اخرب مکفوف محذوف)