خلوتی با رشحه
شمارهٔ ۱۱ - مطلع یک غزل
رشحه
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
جان و دل بیرون کس ازدست تو مشکل میبردغمزهات جان میرباید عشوهات دل میبرد
۲
اضطرابم زیر تیغش نی ز بیم کشتن استشوق تیغ اوست تاب از جان بسمل میبرد
صفحهٔ ۱ از ۱