خلوتی با محتشم کاشانی
شمارهٔ ۴
غزلیات از رسالهٔ جلالیه
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
عشقت زهم برآورد یاران مهربان رااز همچو مرگ بگسست پیوند جسم و جان را
۲
تا طرح هم زبانی با این و آن فکندیکردند تیز برهم صد همزبان زبان را
۳
از لطف عام کردی در بزم خاص با همدر نیم لحظه دشمن صد ساله دوستان را
۴
جمعی که با هم اول بودند راست چون تیردر کینهٔ هم آخر کردند زه کمان را
صفحهٔ ۱ از ۳