خلوتی با محتشم کاشانی
شمارهٔ ۸
غزلیات از رسالهٔ جلالیه
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
به عزت نامزد شد هرکه نامد مدتی سویتبه این امید من هم چند روزی رفتم از کویت
۲
به راه جستجویت هرکه کمتر می‌کند کوششنمی‌بیند دل وی جز کشش از زلف دلجویت
۳
تو را آن یار می‌سازد که باشد قبله‌اش غیریکند در سجده‌های سهو محراب خود ابرویت
۴
چه میسائی رخ رغبت به پای آن که می‌داندکف پای بت دیگر به از آئینهٔ رویت
صفحهٔ ۱ از ۲