خلوتی با حافظ
غزل شمارهٔ ۴۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
حالِ دل با تو گفتنم، هوس استخبرِ دل شِنُفتَنَم، هوس است
۲
طَمَعِ خام بین که قِصهٔ فاشاز رقیبان نَهُفتَنَم، هوس است
۳
شبِ قدری چنین عزیزِ شریفبا تو تا روز خُفتنم، هوس است
۴
وه که دُردانه‌ای چنین نازکدر شبِ تار سُفتنم، هوس است
صفحهٔ ۱ از ۲