خلوتی با محتشم کاشانی
شمارهٔ ۳۴
غزلیات از رسالهٔ جلالیه
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
به خوبی ذره‌ای بودی چه در کوی تو جا کردمبه دامن گرم آتشپاره‌ای اما خطا کردم
۲
منت دادم به کف شمشیر استغنا که افکندیتن اهل وفا در خون ولی بر خود جفا کردم
۳
تو خود آئینه‌ای بودی ولی ماه جمالت رامن از فیض نظر آئینهٔ گیتی نما کردم
۴
بلای خلق بودی اول ای سرو سهی بالامنت آخر بلائی از بلاهای خدا کردم
صفحهٔ ۱ از ۲