خلوتی با محتشم کاشانی
شمارهٔ ۲۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
روزگاری که رخت قبلهٔ جان بود مراروی دل تافته از هر دو جهان بود مرا
۲
چند روزی که به سودای تو جان می‌دادمحاصل از زندگی خویش همان بود مرا
۳
یاد باد آن که به خلوتگه وصلت شب و روزدل سراپردهٔ صد راز نهان بود مرا
۴
یاد باد آن که چو آغاز سخن می‌کردیبا تو صد زمزمه در زیر زبان بود مرا
صفحهٔ ۱ از ۲