خلوتی با حافظ
غزل شمارهٔ ۵۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دل سراپردهٔ محبتِ اوستدیده آیینه‌دارِ طلعت اوست
۲
من که سر در نیاورم به دو کونگردنم زیرِ بارِ منتِ اوست
۳
تو و طوبی و ما و قامتِ یارفکرِ هر کس به قدرِ همتِ اوست
۴
گر من آلوده‌دامنم چه عجبهمه عالم گواهِ عصمتِ اوست
صفحهٔ ۱ از ۳