خلوتی با محتشم کاشانی
قصیدهٔ شمارهٔ ۳۶ - ایضا در مدح شاهزاده پریخان خانم فرماید
قصاید
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
گشت در مهد گران جنبش دهر آخر کارخوش خوش از خواب گراندیدهٔ بختم بیدار
۲
ادهم واشهب پدرام شب و روز شدندزیر ران امل از رایض صبرم رهوار
۳
داروی صبر که بس دیر اثر بود آخراثری داد که نگذشت ز دردم آثار
۴
کشتی را که به یک جذبهٔ گرداب تعبدور می‌برد به ته بخت کشیدش به کنار
صفحهٔ ۱ از ۱۶