خلوتی با شیخ بهایی
شمارهٔ ۱
مثنویات پراکنده
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
گر نبود خنگ مطلی لگامزد بتوان بر قدم خویش گام
۲
ور نبود مشربه از زر ناببا دو کف دست، توان خورد آب
۳
ور نبود بر سر خوان، آن و اینهم بتوان ساخت به نان جوین
۴
ور نبود جامهٔ اطلس تو رادلق کهن، ساتر تن بس تو را
صفحهٔ ۱ از ۲