خلوتی با شیخ بهایی
شمارهٔ ۵
مثنویات پراکنده
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دلا تا به کی، از در دوست دوریگرفتار دام سرای غروری؟
۲
نه بر دل تو را، از غم دوست،دردینه بر چهره از خاک آن کوی، گردی
۳
ز گلزار معنی، نه رنگی، نه بوییدر این کهنه گنبد، نه هایی، نه هویی
۴
تو را خواب غفلت گرفته است در برچه خواب گران است، الله اکبر
صفحهٔ ۱ از ۵