خلوتی با شیخ بهایی
بخش ۵ - حکایت
نان و حلوا
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
با دف و نی، دوش آن مرد عربوه! چه خوش می‌گفت، از روی طرب:
۲
أَیُّهَا الْقَوْمُ الَّذی فِی الْمَدْرِسَهکُلُّ ما حَصَّلْتُموهُ وَسْوَسَه
۳
فِکْرُکُم اِنْ کانَ فی غَیْرِ الْحَبیبما لَکُم فِی النَّشْاَةِ الْاُخْریٰ نَصیب
۴
فَاغْسِلوا یا قَوْمِ عَن لَوْحِ الْفُؤادکُلَّ عِلْمٍ لَیْسَ یُنْجی فِی الْمَعاد
صفحهٔ ۱ از ۲