خلوتی با فروغی بسطامی
غزل شمارهٔ ۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
صف مژگان تو بشکست چنان دل‌ها راکه کسی نشکند این گونه صف اعدا را
۲
نیش خاری اگر از نخل تو خواهم خوردنکافرم ، کافر، اگر نوش کنم خرما را
۳
گر ستاند ز صبا گرد رهت را نرگسای بسا نور دهد دیدهٔ نابینا را
۴
بی‌بها جنس وفا ماند هزاران افسوسکه ندانست کسی قیمت این کالا را
صفحهٔ ۱ از ۳