خلوتی با فروغی بسطامی
غزل شمارهٔ ۴۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
کاش آن صنم آماده شدی جلوه‌گری رادر پرده نشاندی صنم کاشغری را
۲
گر جعد تو مویی فکند بر سر آتشاحضار کند روح هوا فوج پری را
۳
از منظر خورشید تو گر پرده برافتدهر ذره کند دعوی صاحب‌نظری را
۴
هر گه که چو طاوس خرامی عجبی نیستگر طوق به گردن فکنی کبک دری را
صفحهٔ ۱ از ۳