خلوتی با عبید زاکانی
شمارهٔ ۱۰ - در عبرت
مقطعات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای عبید این گل صد برگ بر اطراف چمنهیچ دانی که سحرگاه چرا می‌خندد
۲
با وجود گره غنچهٔ و تنگی دل اوحکمتی هست نه از باد هوا می‌خندد
۳
چون ثبات فلک و کار جهان می‌بیندبه بقای خود و بر غفلت ما می‌خندد
صفحهٔ ۱ از ۱