خلوتی با امیرخسرو دهلوی
شمارهٔ ۲۹ - (اندرز پدر به پسر)
مثنویات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
چون به سخن رفت بسی داوریدور درآمد به نصیحت‌گری
۲
داد نخستش به دعایی پناهکایزدت از حادثه دارد نگاه!
۳
ریخت پس آن گاه به مهر تمامداروی تلخش ز نصیحت به کام
۴
کای پسر! از مُلک و جوانی منازناز بدو کن که شد او بی‌نیاز
صفحهٔ ۱ از ۷