خلوتی با امیرخسرو دهلوی
بخش ۱۸ - غزل سرائی شکر در مجلس خسرو
خسرو و شیرین
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
چه فرخ روزگاری باشد آن روزکه گردد هم نشین دو یار دل سوز
۲
همه سرمایهٔ عشرت مهیاز موج شادمانی دل چو دریا
۳
مراد و خوش دلی و کامرانینشاط عشق و آغاز جوانی
۴
کسی را کاین همه یک جا دهد دستگر از دولت بنازد جای آن هست
صفحهٔ ۱ از ۲