خلوتی با امیرخسرو دهلوی
بخش ۲۳ - آواره شدن فرهاد از عشق شیرین
خسرو و شیرین
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
چو شیرین که گهی پیشش رسیدینمک بودی که بر ریشش رسیدی
۲
چو مرغی تشنه کابی بینداز دامنه آن یابد نه بی آن گیرد آرام
۳
سپهر افسون غم در وی دمیدیدلش از هوش و هوش از وی رمیدی
۴
شدی از دست چون شوریده کارانبه ماندی بی خبر چون سایه داران
صفحهٔ ۱ از ۲