خلوتی با امیرخسرو دهلوی
بخش ۳۵ - غزل سرائی باربد از زبان خسرو
خسرو و شیرین
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
چو فرخ ساعتی باشد که تقدیردو عاشق را کند با هم به تدبیر
۲
گهی خوش خوش به شادی جام گیرندگهی در بزم وصل آرام گیرند
۳
گهی با سرو سنبل دست مالندگهی افسانهٔ هجران سکالند
۴
گه از لبها نصیب جان ربایندگه از دلها غبار غم زدایند
صفحهٔ ۱ از ۳