خلوتی با مولانا
غزل شمارهٔ ۱۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای نوش کرده نیش را بی‌خویش کن باخویش راباخویش کن بی‌خویش را چیزی بده درویش را
۲
تشریف ده عشاق را پرنور کن آفاق رابر زهر زن تریاق را چیزی بده درویش را
۳
با روی همچون ماه خود، با لطف مسکین‌خواه خودما را تو کن همراه خود، چیزی بده درویش را
۴
چون جلوه مه می‌کنی وز عشق آگه می‌کنیبا ما چه همره می‌کنی چیزی بده درویش را
صفحهٔ ۱ از ۴