خلوتی با مولانا
غزل شمارهٔ ۴۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
شمع جهان دوش نَبُد نور تو در حلقه ماراست بگو شمع رخت دوش کجا بود؟ کجا؟
۲
سوی دل ما بِنِگر کز هوس دیدن تودولت آن جا که در او حسن تو بگشاد قبا
۳
دوش به هر جا که بُدی دانم کامروز ز غمگشته بُوَد همچو دلم مسجد لا حول و لا
۴
دوش همی‌گشتم من تا به سحر ناله‌کنانبَدْرُکَ بِالصُّبحِ بَدا، هَیَّجَ نَومِي وَ نَفیٰ
صفحهٔ ۱ از ۳