خلوتی با مولانا
غزل شمارهٔ ۴۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
کاهل و ناداشت بُدم کام درآورد مراطوطی اندیشه او همچو شکر خورد مرا
۲
تابش خورشید ازل پرورش جان و جهانبر صفت گل به شکر پخت و بپرورد مرا
۳
گفتم ای چرخ فلک مرد جفای تو نی‌امگفت زبون یافت مگر ای سره این مرد مرا
۴
ای شه شطرنج فلک مات مرا برد تو راای ملک آن تخت تو را تخته این نرد مرا
صفحهٔ ۱ از ۴