خلوتی با شهریار
غزل شمارهٔ ۱ - مکتب حافظ
گزیدهٔ غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
گذار آرد مَهِ من گاه‌گاه از اشتباه اینجافدای اشتباهی کآرد او را گاه‌گاه اینجا
۲
مگر رَه گم کند کو را گذار افتد به ما یاربفراوان کن گذارِ آن مَهِ گم‌کرده‌راه اینجا
۳
کُلَه جا ماندش این جا و نیامد دیگرش از پینیاید فی‌المثل آری گرش افتد کلاه اینجا
۴
نگویم جمله با من باش و ترک کامکاران کنچو هم شاهی و هم درویش گاه آنجا و گاه اینجا
صفحهٔ ۱ از ۳