خلوتی با شهریار
غزل شمارهٔ ۷۷ - نالهٔ ناکامی
گزیدهٔ غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
برو ای تُرک که تَرک تو ستمگر کردمحیف از آن عمر که در پای تو من سرکردم
۲
عهد و پیمان تو با ما و وفا با دگرانساده‌دل من که قسم های تو باور کردم
۳
به خدا کافر اگر بود به رحم آمده بودزآن همه ناله که من پیش تو کافر کردم
۴
تو شدی همسر اغیار و من از یار و دیارگشتم آواره و ترک سر و همسر کردم
صفحهٔ ۱ از ۳