خلوتی با سعدی
شمارهٔ ۷ - ظاهرا در ستایش صاحب دیوان است
قطعات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
تو آن نکرده‌ای از فعل خیر با من و غیرکه دست فضل کند دامن امید رها
۲
جز آستانهٔ فضلت که مقصد اممستکجاست در همه عالم وثوق اهل بها
۳
متاع خویشتنم در نظر حقیر آمدکه پرتوی ندهد پیش آفتاب سها
۴
به سمع خواجه رسیدست گویی این معنیکه گفت خیرُ صِلاتِ الکریم أَعْوَدُها
صفحهٔ ۱ از ۱