خلوتی با سعدی
شمارهٔ ۱۷
مثنویات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
سگ بر آن آدمی شرف داردکاو دل دوستان بیازارد
۲
این سخن را حقیقتی بایدتا معانی به دل فرود آید
۳
آدمی با تو دست در مطعومسگ ز بیرون آستان محروم
۴
حیف باشد که سگ وفا داردو آدمی دشمنی روا دارد
صفحهٔ ۱ از ۱