خلوتی با محتشم کاشانی
شمارهٔ ۱۱
مثنویات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
سخن طی می‌کنم ناگاه در خوابدر آن بی‌گه که در جو خفته بود آب
۲
به گوش آمد صدایی در چنانمکه کرد از هزیمت مرغ جانم
۳
چنان برخاستم از جا مشوشکه برخیزد سپند از روی آتش
۴
چنان بیرون دویدم بیخودانهکه خود را ساختم گم در میانه
صفحهٔ ۱ از ۲