خلوتی با حافظ
شمارهٔ ۴
اشعار منتسب
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
غمش تا در دلم مَأوا گرفته استسرم چون زلف او سودا گرفته است
۲
لب چون آتشش آب حیات استاز آن آب آتشی در ما گرفته است
۳
هُمای همتم عمری است کز جانهوای آن قد و بالا گرفته است
۴
شدم عاشق به بالای بلندشکه کار عاشقان بالا گرفته است
صفحهٔ ۱ از ۲