خلوتی با عطار
(۱) حکایت سرپاتک هندی
بخش چهارم
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
به هندستان یکی را کودکی بودکه عقلش بیش و عمرش اندکی بود
۲
ز هر علمی بسی تحصیل بودشازان بر هر کسی تفضیل بودش
۳
اگرچه بود در هر علم سرکشز جمله علم تنجیم آمدش خوش
۴
در آنجا وصف شاه چینیان بودز حسن دخترش آنجا نشان بود
صفحهٔ ۱ از ۲۴