خلوتی با عطار
(۱۳) در معنی آن که غیبت گناهی بزرگ است
بخش نوزدهم
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
چنین نقلست در توراة کان کسکه او غیبت کند، آنگاه ازان پس
۲
ازان توبه کند، آخر کسی اوستکه در صحن بهشتش ره دهد دوست
۳
وگر خود توبه نکند اوّلین کسکه در دوزخ رود او باشد و بس
۴
اگر تیغ زبانش چون زبانهشود چون رمحِ خطّی راست خانه
صفحهٔ ۱ از ۲