خلوتی با عطار
بخش ۸ - الحکایه و التمثیل
بخش هفتم
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
عزیزی بد که تا شد شصت سالههوای گوشت بودش یک نواله
۲
اگرچه دست می‌دادش ولیکننبود از نفس نامعلوم ایمن
۳
مگر روزی شنود از دور بوییروان شد نفس را از دیده جویی
۴
که چون شد شصت سال از بهر اللهازین بریان مرا یک لقمهٔ خواه
صفحهٔ ۱ از ۶