خلوتی با عطار
بخش ۲ - الحکایه و التمثیل
بخش دهم
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
سبویی می‌ستد رندی ز خمارکه این ساعت گرو بستان و بردار
۲
چو خورد آن باده گفتندش گرو کو؟گرو گفتا «منم» گفتند «نیکو
۳
زهی نیکو گرو! برخیز و رو تونیرزی نیم‌جو وقت گرو تو»
۴
اگر ارزنده‌ای داری تو با خویشنیرزی تو به نزد کس از آن بیش
صفحهٔ ۱ از ۳