خلوتی با عطار
بخش ۱ - المقاله الثانی عشر
بخش دوازدهم
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
الا ای سر به غفلت در نهادهبه دنیا دین خود بر باد داده
۲
که گفتت داوری کن با فلک تو؟جگر خون کن ز مشتی بی‌نمک تو؟
۳
ترا اندوه نان و جامه تا کی؟ترا از نام و ننگ عامه تا کی؟
۴
ز بس که‌اندیشهٔ بیهوده کردینهاد خویش را فرسوده کردی
صفحهٔ ۱ از ۴