خلوتی با عطار
بخش ۱۰ - الحکایه و التمثیل
بخش نوزدهم
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
به راهی بود چاهی بس خجستهرسن را در دو سر در دلو بسته
۲
چو از بالا تهی دلوی درآمدز شیب او یکی پر بر سرآمد
۳
مگر می‌شد یکی سرگشته روباهدر آن چاه اوفتاد از راه ناگاه
۴
چو دید آن دلو شد در دلو تن زدبه دستان دست محکم در رسن زد
صفحهٔ ۱ از ۶