خلوتی با عطار
شمارهٔ ۲۹
باب اول: در توحیدِ باری عزّ شأنه
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
از بس که در انتظار تو گردون گشتتا روز همه شب، ز شفق، در خون گشت
۲
چون راه نیافت از پس و پیش به تودر خویش به صد هزار قرن افزون گشت
صفحهٔ ۱ از ۱