خلوتی با عطار
شمارهٔ ۳۳
باب یازدهم: در آنكه سرّ غیب و روح نه توان گفت و نه توان
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
گاه از شادی چو شمع میافروزمگاهی چو چراغی از غمش میسوزم
۲
حیران شده و عجب فروماندهامگوید: «بمدان آنچه ترا آموزم»
صفحهٔ ۱ از ۱