خلوتی با عطار
شمارهٔ ۵
باب دوازدهم: در شكایت از نفس خود
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
عمری چو فلک ز تگ نمیفرسودمتا همچو زمین کنون فرو آسودم
۲
صدباره همه گرد جهان پیمودمچندان که شدم، حجاب من، من بودم
صفحهٔ ۱ از ۱
باب دوازدهم: در شكایت از نفس خود