خلوتی با عطار
شمارهٔ ۳۵
باب دوازدهم: در شكایت از نفس خود
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
گه خلوت بینِ هفت گلشن بودمگه گوشه نشینِ کنجِ گلخن بودم
۲
در گردِ جهان دست برآوردم مندیار نبود بندِ من، من بودم
صفحهٔ ۱ از ۱
باب دوازدهم: در شكایت از نفس خود