خلوتی با عطار
شمارهٔ ۶
باب چهاردهم: در ذَمّ دنیا و شكایت از روزگار غدّار
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دود است همه جهان، جهان دود انگاروین دیر نمای را فنا زود انگار
۲
چون نابودست اصل هر بود که هستهر بود که بود گشت نابود انگار
صفحهٔ ۱ از ۱