خلوتی با عطار
شمارهٔ ۲۹
باب چهاردهم: در ذَمّ دنیا و شكایت از روزگار غدّار
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
با نااهلی که نان خورم خون شمرمافسانهٔ او را بتر افسون شمرم
۲
با ناجنسی اگر دمی بنشینمحقّا که ز هفت دوزخ افزون شمرم
صفحهٔ ۱ از ۱