خلوتی با عطار
شمارهٔ ۵
باب نوزدهم: در ترك تفرقه گفتن و جمعیت جستن
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
چون نیست کسی را سر مویی غم توجز تو که کند در دو جهان ماتم تو
۲
ای مانده ز راه! یک دم آگاه نهایتا فوت چه میشود ز تو هر دم تو
صفحهٔ ۱ از ۱