خلوتی با عطار
شمارهٔ ۴
باب بیستم: در ذُلّ و بار كشیدن و یكرنگی گزیدن
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
گفتی که نشان راه چیست ای درویشاز من بشنو چو بشنوی میاندیش
۲
آنست ترا نشان که رسوائی خویشچندان که فرا پیش روی بینی بیش
صفحهٔ ۱ از ۱
باب بیستم: در ذُلّ و بار كشیدن و یكرنگی گزیدن