خلوتی با عطار
شمارهٔ ۱۳
باب بیستم: در ذُلّ و بار كشیدن و یكرنگی گزیدن
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
چون من مگسم سایهٔ طوبی چکنمبا عَقْبَهْ نفس، عزم عقبی چکنم
۲
گویند درین راه چه خواهی کردننه دل دارم نه دین نه دنیی چکنم
صفحهٔ ۱ از ۱