خلوتی با عطار
شمارهٔ ۲۰
باب بیستم: در ذُلّ و بار كشیدن و یكرنگی گزیدن
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
هر دل که تمام از سردردی برخاستهستیش ز پیش همچو گردی برخاست
۲
آنگاه اگر مخنثّی در همه عمردر سایهٔ او نشست مردی برخاست
صفحهٔ ۱ از ۱
باب بیستم: در ذُلّ و بار كشیدن و یكرنگی گزیدن