خلوتی با عطار
شمارهٔ ۲۱
باب بیست و سوم: در خوف عاقبت و سیری نمودن از عمر
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
اشکم پس و پیش منزلم بگرفتهستسیلاب بلا آب و گلم بگرفتهست
۲
هر لحظه هزار مشکلم بگرفتهستدیرست که از خویش دلم بگرفتهست
صفحهٔ ۱ از ۱