خلوتی با عطار
شمارهٔ ۳۷
باب بیست و سوم: در خوف عاقبت و سیری نمودن از عمر
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
چون پنجه سال خویشتن را کُشتمبر عمرِ نهاد سالِ شصت انگشتم
۲
شک نیست که شست را کمانی بایدچون شصت تمام شد کمان شد پشتم
صفحهٔ ۱ از ۱